Ik ben er voordat het misgaat: Buurtpedagoog Fernando werkt aan kansen voor kinderen in het Soesterkwartier
Op een schoolplein, langs het voetbalveld of gewoon op straat: grote kans dat je daar Fernando tegenkomt. De buurtpedagoog fietst dagelijks door het Soesterkwartier om kinderen en ouders te spreken, signalen op te vangen en problemen vroeg aan te pakken. Niet achter een bureau, maar midden in de wijk.
Sinds ongeveer negen maanden werkt hij in het Soesterkwartier met één duidelijk doel: zorgen dat kinderen tot 15 jaar de steun krijgen die ze nodig hebben om goed op te groeien. “Ik begin altijd met contact maken,” zegt hij. “Contact maken, contact maken, contact maken. Pas daarna komen de hulpvragen.”
Werken vanuit de wijk zelf
Fernando woont zelf in het Soesterkwartier en kent de wijk daardoor van binnenuit. Naast zijn werk als buurtpedagoog begeleidt hij de kinderwijkraad en is hij social sportcoach bij voetbalclub KVVA. Die combinatie van rollen helpt hem om zichtbaar te zijn op plekken waar kinderen zich bevinden.
“Mijn werk begint niet bij een afspraak op kantoor,” zegt hij. “Het begint op straat, op school of langs het voetbalveld.”
Een buurtpedagoog lijkt volgens hem een beetje op een jongerenwerker, maar met een specifieke focus op kinderen tot ongeveer 15 jaar én hun ouders. Hij helpt bij vragen over opvoeding, gedrag, pesten, weerbaarheid en communicatie binnen gezinnen. De inzet van de buurtpedagoog valt onder het project Kansengelijkheid, waarin op meerdere manieren wordt gewerkt aan het verbeteren van de situatie waarin kinderen opgroeien. ABC Soesterkwartier trekt dit project .
“Ik begin altijd met contact maken. Pas daarna komen de hulpvragen.” – Fernando
Eerst vertrouwen, dan hulp
In de eerste maanden in de wijk lag zijn focus vooral op één ding: vertrouwen opbouwen. Hij fietste door de wijk, bezocht scholen, voetbalde met kinderen en maakte overal contact. Dat kost tijd, maar volgens hem is het essentieel.
“Kinderen kennen mij inmiddels van school, van de straat of van voetbal,” zegt hij. “Als er dan iets speelt, kom ik meteen op een heel ander niveau binnen.” Dat vertrouwen zorgt ervoor dat kinderen en ouders hem sneller durven opzoeken wanneer er problemen ontstaan.
Kleine problemen vroeg aanpakken
Een belangrijk deel van Fernando’s werk is het vroeg signaleren van problemen. Hij kijkt en luistert voortdurend: hoe gedragen ze zich, hoe praten ze, wat voor kleren dragen ze, hoe reageren ze op anderen en gaan ze met elkaar om?
“Mensen zien mij misschien lekker fietsen, voetballen of gezellig praten,” zegt hij. “Maar ondertussen ben ik aan het observeren.”
Door die observaties ziet hij vaak eerder wanneer een kind vastloopt op school, thuis of op straat. Dan kan hij snel schakelen met ouders, school of andere betrokkenen.
Een jongen die weer vooruit kon
Fernando vertelt over een jongen die thuis en op school vastliep. Er was spanning in het gezin en de situatie dreigde te escaleren. Hij begon eerst met gesprekken met de ouders, zodat zij weer samen op één lijn kwamen. Daarna ging hij met de jongen zelf aan de slag. Ze spraken af bij KVVA, trainden samen in de sportschool en praatten ondertussen over zijn gedrag en de relatie met zijn ouders. Langzaam veranderde er iets. “Op een gegeven moment kreeg ik een foto van zijn ouders,” vertelt Fernando. “Hij had bloemen voor ze gekocht om het goed te maken.” Voor Fernando zit precies daar de waarde van zijn werk: problemen oplossen voordat ze uit de hand lopen.
Ongelijkheid begint in het dagelijks leven
In het interview is Fernando ook duidelijk over het grotere thema waar hij als Buurtpedagoog aan bijdraagt: kansengelijkheid. Volgens hem zijn de verschillen tussen kinderen groter dan veel mensen denken. “Nee, er zijn nog geen gelijke kansen in het Soesterkwartier,” zegt hij. “En ik zie de verschillen juist groter worden.” Daarom is de inzet van een buurtpedagoog nodig.
Fernando ziet ook hoe armoede doorwerkt in het dagelijks leven: in eten, mogelijkheden om te sporten, kleding, concentratie op school of rust thuis. “Als je minder geld hebt, heb je niet alleen minder geld,” zegt hij. “Dan heb je op alles minder.” Juist daarom vindt hij het belangrijk om kinderen vroeg te ondersteunen.
“Als je minder geld hebt, heb je niet alleen minder geld. Dan heb je op alles minder.” – Fernando
Kinderen leren hun stem gebruiken
Een andere belangrijke taak ziet Fernando in het versterken van de weerbaarheid van kinderen. Veel conflicten ontstaan volgens hem doordat kinderen niet goed weten hoe ze hun gevoelens kunnen uiten. “Kinderen moeten woorden krijgen voor wat ze voelen,” zegt hij. “Anders blijft boosheid of slaan over.” Hij helpt kinderen om hun grenzen aan te geven, conflicten op te lossen en beter met emoties om te gaan. “Er zit veel kracht in deze wijk,” zegt hij. “Maar er zijn ook vooroordelen en verschillen.” Hij vindt het daarom belangrijk om verbinding te blijven zoeken.
Sport als ingang
Sport speelt een belangrijke rol in zijn werk. Niet omdat het een doel op zich is, maar omdat het een makkelijke manier is om contact te maken. Via voetbalclub KVVA ontmoet hij veel kinderen. Ook organiseert hij trainingen en weerbaarheidsactiviteiten. “De kracht zit in de relatie,” zegt hij. “Als kinderen je al kennen, melden ze zich sneller aan en durven ze meer.”
Kleine stappen met grote impact
Het werk van een buurtpedagoog is vaak moeilijk zichtbaar. Veel van het werk van Fernando speelt zich af in kleine momenten: een gesprek na schooltijd, een rondje fietsen door de wijk of een training op het voetbalveld. Juist die dagelijkse aanwezigheid maakt dat kinderen en ouders hem weten te vinden.
Volgens hem zit de kracht van het werk in die nabijheid. Door er te zijn voordat problemen groter worden, kan er vaak snel worden bijgestuurd. “Het begint met aandacht,” zegt hij. “Als kinderen zich gezien voelen, durven ze ook te vertellen wat er echt speelt.”