Bewoners en gemeente maken de Noordewierweg weer van de buurt
Wie door het Soesterkwartier loopt, kent de Noordewierweg als veel meer dan alleen een straat. Hier zitten winkels, voorzieningen en plekken waar mensen elkaar tegenkomen. Het zou de centrale as van de wijk moeten zijn, van de Puntenburgerlaan tot het Isseltseveld.
Juist daarom raakte het veel bewoners dat deze weg lange tijd vooral voelde als druk, stenig en lastig over te steken; een plek die veel mensen het liefste vermeden. Voor Bets Beltman en Pieter Tolboom was dat reden om in actie te komen. Als initiatiefnemers van Noordewierweg Verbindt trokken zij samen met andere bewoners en de gemeente Amersfoort op om van de straat weer een plek voor de wijk te maken.
“De Noordewierweg is het hart van het Soesterkwartier,” zeggen zij. “Alle buurten grenzen eraan. Er zijn winkels, ontmoetingsplekken en veel mensen komen hier elke dag. Dan moet zo’n straat niet verdelen, maar verbinden.”
Vanaf het begin ging het daarom niet alleen om een technische herinrichting, maar om een straat die veiliger, groener en prettiger is om in te verblijven.
Hoe het begon: zorgen uit de wijk
Voor Bets begon het met verhalen uit de buurt. Er waren veel signalen over kleine ongelukken en onveilige situaties. Rond 2017 en 2018 werd daar al onderzoek naar gedaan.
Pieter raakte later betrokken via een bijeenkomst over de Noordewierweg. Vanaf dat moment groeide het uit tot een bewonersbeweging die steeds meer mensen wist mee te krijgen.
“We zijn alle politieke partijen afgegaan,” vertelt hij. “Zo veel mogelijk hebben we mensen en bedrijven uit het Soesterkwartier erbij gehaald. Dat heeft gewerkt.”
Wat zij vooral zagen, was hoe lastig de straat op sommige plekken werkte voor bewoners. Kinderen die moesten oversteken. Een weg die wel centraal lag, maar niet vanzelf uitnodigde om even te blijven hangen.
“De buurt is belangrijk, want het is voor de buurt,” zeggen ze. “We wilden de verschillende delen van het Soesterkwartier weer meer met elkaar verbinden.”
Een plek die voor hen symbool staat, is het plein voor de kerk. Niet alles uit de wensenlijst lukte, vertellen ze eerlijk. Een fontein kwam er niet. Maar het plein zelf is wel goed gelukt en laat volgens hen zien wat zo’n herinrichting kan doen.
“Zoek elkaar op. Niet alleen praten, ook doen. Dan zie je wat er mogelijk is.”
Van actie naar samenwerking
Dat het project zover kwam, gebeurde niet vanzelf. Bewoners organiseerden een handtekeningenactie onder het motto Geen racebaan. Er werden ruim 2.000 handtekeningen opgehaald en aangeboden aan toenmalig wethouder Buijtelaar.
Daarna volgden gesprekken met andere partijen en eind 2019 kwam er een bijeenkomst. Vervolgens werd een werkgroep opgericht, als vorm van co-creatie tussen bewoners en gemeente.
In die groep zaten onder anderen Bets, Pieter, Guy, Remon, Everhardt en Ruurd, samen met tijdelijke leden en verschillende partners.
Een belangrijk moment kwam toen er een schetsontwerp lag. Daarna volgden bijeenkomsten waarin bewoners, gemeente en verkeerskundigen samen verder werkten aan het ontwerp.
Er werd goed geluisterd, zeggen Bets en Pieter. In live bijeenkomsten werden ideeën en zorgen opgehaald. Daarna volgde nog een digitale bijeenkomst met zo’n 200 deelnemers. Zelfs op detailniveau werden dingen aangepast.
“Dat was echt bijzonder,” zeggen ze. “De werkgroep was in alle fasen betrokken, zelfs bij de selectie van bureaus.”
Een lang proces met hobbels onderweg
Tegelijk was het proces soms taai. Er moest worden gewacht op financiering. En er was een periode waarin de hele Noordewierweg open lag, terwijl de echte aanleg nog niet was begonnen. Dat was voor bewoners lastig.
Toch bleef het contact met de gemeente volgens hen altijd bestaan, ook als het soms een tijd stil was. De samenwerking met de projectmanagers van de gemeente vergde afstemming, maar groeide uit tot een gelijkwaardig partnerschap.
“We voelden ons echt gehoord,” zeggen zij. “Bij punten die nog niet goed genoeg waren, werd opnieuw gekeken. Het gezamenlijke doel bleef steeds in beeld.”
Wat er nu te zien is op straat
Dat gezamenlijke doel zie je nu terug op de Noordewierweg. De verkeersveiligheid is volgens Bets en Pieter duidelijk toegenomen, vooral doordat veel auto’s langzamer rijden. Kinderen kunnen veiliger oversteken.
De straat oogt gezelliger en nodigt meer uit tot lopen, kijken en ontmoeten. Dat effect zal volgens hen alleen maar sterker worden als alle beplanting goed is aangeslagen.
Ook ondernemers merken verschil. Een prettigere straat helpt winkels en maakt het aantrekkelijker om de omgeving mooier te maken, bijvoorbeeld met feestverlichting.
Natuurlijk is niet iedereen over elk detail enthousiast. Sommige bewoners moesten wennen aan onderdelen van het ontwerp, zoals de plantenbakken bij de kerk. En voor vrachtwagenchauffeurs is de nieuwe situatie echt anders.
Toch overheerst volgens hen een positief gevoel in de wijk. Bets krijgt vaak duimpjes omhoog als ze over de Noordewierweg loopt. Dat zegt misschien wel genoeg.
De rol van het Wijkperspectief
Ook het Wijkperspectief Soesterkwartier speelde een duidelijke rol. Niet alleen door geld, met een eerste bijdrage van 850.000 euro, maar ook door steun, netwerk en zichtbaarheid.
De wijkkrant hielp bij de promotie. Het Projectenhuis werd een plek waar bewoners vragen aan de aannemer konden stellen. En uit buurtbijeenkomsten kwam de Noordewierweg nadrukkelijk naar voren als prioriteit in de wijk.
Volgens Bets en Pieter was het project er misschien ook zonder gekomen, maar dan waarschijnlijk later en met minder ruimte voor participatie.
“Het Wijkperspectief heeft het echt versneld,” zeggen ze.

Wethouder Bijholt en Bets Beltman (Werkgroep Noordewierweg Verbindt) openen symbolisch de Noordewierweg
Trots op het resultaat — en op de samenwerking
Waar zijn ze het meest trots op? Op het resultaat, zonder aarzelen. Op een weg die mooier en veiliger is geworden. Maar ook op de werkgroep die het van begin tot eind samen heeft volgehouden.
“Ik laat de weg nu zien aan bezoek,” zegt een van hen. Dat zegt veel.
Wat ze hopen voor de toekomst, is dat de veiligheid ook echt zo blijft werken als bedoeld. En misschien nog belangrijker: dat bewoners blijven voelen dat dit hún straat is.
