Je ziet jongeren letterlijk groeien: Hoe Power Up jongeren in het Soesterkwartier sterker maakt

Wat gebeurt er als je sport, persoonlijke aandacht en een wens uit de wijk samenbrengt? In het Soesterkwartier leidde dat tot Power Up, een initiatief van de broers Cris en Luuk uit Amersfoort. Vanuit het wijkperspectief Soesterkwartier ontstond de vraag om iets te organiseren voor jongeren waarin een gezonde leefstijl, mentale weerbaarheid en zelfvertrouwen centraal staan. Met hun programma laten de broers zien wat er kan gebeuren wanneer jongeren de kans krijgen om letterlijk én figuurlijk in beweging te komen.

“Sport is voor ons nooit alleen bewegen,” zegt Luuk. “Het is een manier om jongeren te laten ontdekken wat ze kunnen, waar hun kracht zit en hoe ze met uitdagingen omgaan.”

Van broers naar initiatiefnemers
Cris en Luuk groeiden op in Amersfoort en delen al hun hele leven een passie voor sport. Cris werkte jarenlang in de jeugdzorg en begeleidt jongeren die extra ondersteuning nodig hebben. Luuk studeerde sportmanagement en werkte als sporttrainer met uiteenlopende doelgroepen, van kinderen tot volwassenen en mensen die aangepast sporten.

Die verschillende achtergronden bleken uiteindelijk een sterke combinatie. “Wij hadden het er altijd al over dat we ooit iets samen wilden doen,” vertelt Luuk. “Toen de vraag vanuit het Soesterkwartier kwam, viel alles eigenlijk op zijn plek.”

Via Olaf de Koning, de gebiedsmanager, kwamen de broers in contact met de vraag uit de wijk. Kon er een programma komen voor jongeren waarin niet alleen sport centraal staat, maar ook mentale gezondheid, weerbaarheid en zelfvertrouwen?

“Onze kennis sloot precies op elkaar aan,” zegt Cris. “Ik breng de ervaring vanuit de jeugdzorg mee, Luuk vanuit sport en coaching. Daardoor konden we samen iets neerzetten dat verder gaat dan alleen trainen.

Een pilot met een diverse groep jongeren
Het eerste programma kreeg de naam Power Up en duurde zes weken. De groep jongens die meedeed, was divers. Sommigen werden aangemeld door hun ouders, anderen via het wijkteam of zorgorganisatie MetMaya. Ook via voetbalvereniging KVVA en Fernando (Buurtpedagoog) sloten jongeren aan.

Dat zorgde voor een groep met verschillende achtergronden en uitdagingen. “In het begin weet je nooit hoe zo’n groep gaat lopen,” zegt Luuk. “Iedereen komt met zijn eigen verhaal, eigen onzekerheden en verwachtingen.” De eerste minuten van de eerste bijeenkomst verliepen zoals bij veel jongerenactiviteiten: een beetje ongemakkelijk. Jongeren zaten op hun telefoon en keken de kat uit de boom. “Maar zodra we begonnen met boksen, veranderde de sfeer,” vertelt Cris. “Sport haalt spanning weg. Het breekt het ijs.”

Sport als middel, niet als doel
De trainingen van Power Up zijn meer dan alleen sporten. Er werd gebokst, gemountainbiked en ook werd Kamp van Koningsbrugge nagedaan. Maar het echte doel ligt achter het bewegen. “Sport is voor ons het middel,” legt Luuk uit. “Het gaat om wat er tijdens die activiteiten gebeurt: samenwerken, doorzetten, elkaar vertrouwen.”

Tijdens de trainingen krijgen jongeren opdrachten die alleen lukken als ze samenwerken. Ze leren elkaar ondersteunen en ervaren hoe het voelt om samen een doel te bereiken. “Je ziet jongeren die eerst heel afwachtend zijn, later anderen aanmoedigen,” zegt Cris. “Dat moment waarop een groep ontstaat, dat is prachtig om te zien.”

Van losse individuen naar een echte groep
Wat de broers misschien nog wel het meest verraste, was hoe snel jongeren zich anders opstelden. “In het begin zie je losse individuen,” zegt Luuk. “Maar na een paar weken ontstaat er iets anders: een groep.”

“Je ziet jongeren letterlijk groeien: van onzeker en afwachtend naar iemand die anderen aanmoedigt.” – Cris

Jongeren begonnen elkaar te helpen, elkaar aan te moedigen en ruimte te geven. Een jongen die eerst heel stil was, nam later initiatief. Twee deelnemers met een groeiden zichtbaar in zelfvertrouwen. “Dat zijn de momenten waarop je denkt: hier doen we het voor,” zegt Cris.

Grenzen verleggen in het bos
Een van de meest bijzondere momenten tijdens het traject vond plaats tijdens een training in het bos. Daar kregen de jongeren een zware fysieke opdracht met touwen en banden, net als in Kamp van Koningsbrugge. Het was een pittige oefening. “Het was bewust zwaar,” vertelt Luuk. “Niet om ze uit te putten, maar om te laten voelen wat er gebeurt als iets moeilijk wordt.”

“Sport is voor ons het middel. Het echte doel is dat jongeren vertrouwen krijgen in zichzelf.” – Luuk

Na de oefening volgde een gesprek. Wanneer wil je opgeven? Wat zeg je tegen jezelf op zo’n moment? Welke gedachten helpen en welke juist niet? Hoe kun je dan toch doorgaan? “We maken dan ook de koppeling naar het dagelijks leven,” zegt Cris. “Een toetsweek, stress thuis of een moeilijke situatie op school. Hoe ga je daarmee om?”

Betekenis voor de wijk
Het project laat zien wat het Wijkperspectief Soesterkwartier kan betekenen wanneer ideeën uit de wijk samenkomen met initiatief van bewoners en professionals. “Het mooie is dat dit echt uit de wijk zelf komt,” zegt Luuk. “Daardoor voelt het ook dichtbij voor jongeren en ouders.”

Voor ouders betekent het dat hun kind een plek heeft waar het kan groeien. Voor professionals in de wijk ontstaat er een extra mogelijkheid om jongeren te ondersteunen. “Je ziet jongeren letterlijk groeien,” zegt Cris. “Meer zelfvertrouwen, meer verbinding met anderen en meer plezier in bewegen.”

Van pilot naar toekomst
Uit het programma Power Up ontstond uiteindelijk de organisatie Move2Mind. De broers willen hun aanpak verder uitbreiden en de jeugd graag verder helpen. Naast de verschillende Power Up-groepen geven de broers nu ook trainingen op middelbare school Het Element. In maart zijn ze ook begonnen met individuele begeleiding van jongeren die ondersteuning kunnen gebruiken. “Veel jongeren en zorgverleners zien niet wat de impact van bewegen kan zijn,” zegt Luuk. “Wij willen ze weer laten ervaren hoe goed het voelt om actief te zijn en samen iets te bereiken.” Toch blijft de basis hetzelfde. “Het gaat niet om hoe groot het wordt,” zegt Cris. “Het gaat erom dat jongeren zich gezien voelen en ontdekken wat ze kunnen.”